In Vlaamse Velde

In Vlaamse velde vol rooi rose Onder kruise, ry op ry, Lê ons verstom; 'wyl hieronder Die lied van larke hoog daarbo Deur kanonne donder niemand hoor nie. Ons, die Dooies, Gister nog lewend in die oggenddou, Droom in die aandgloed Oor die liefde van ’n vrou, Het vandag bloeiend In die Vlaamse velde geval. … Continue reading In Vlaamse Velde →

ODE AAN MICHEL

DE GRENS Michel heeft een grens verlegd In zijn dagen hier op aarde. Zijn leven was anders van bij ‘t begin. Licht van zon en maan heeft hij niet gezien. Maar toch hield hij er altijd de moed wel in. In zijn dagen, door goed en kwaad gevuld, Nam het noodlot zijn zicht met zich … Continue reading ODE AAN MICHEL →

Het Klimaat

De Voetafdruk Ik heb een voetafdruk gezet In een woestijn op aarde. De planeet draait nu anders dan voorheen. De aarde op zijn baan, hou je niet tegen De zon trekt ze altijd in een ellips om zich heen. Misschien eens gewist, door wind en regen, Verdwijnt mijn voetafdruk in het zand. Wijl ik, vergeten, … Continue reading Het Klimaat →

DE VERDRONKEN VROUW

DE VERDRONKEN VROUW Nee, nee, ik zeg niet zo gauw : “Nou, ’t is toch maar een vrouw!” Als zij, bijvoorbeeld, in ‘t water valt en in hoge nood Wegzinkt naar een gewisse dood. Nou, zoiets zeggen vind ik niet kunnen!Een vrouw is er vaak voor ’s mans plezier.Wij moeten haar daarom ook wat gunnen.Zij … Continue reading DE VERDRONKEN VROUW →

ANNABEL WEE

ANNABEL WEE Vele, vele jaren geleden,In een land aan de zee,Leefde een meisje, en zij heette,Misschien zo jij weet, Annabel Wee.En dat meisje leefde daar enkel maarOm van mij te houden en ik van haar. Kind’ren, ik en zij, wij twee,In een land aan de zee.Wij beleefden een liefde die meer was dan wat liefde … Continue reading ANNABEL WEE →