DE STRATON EN DEN HOND VAN DEN BARON

Ne straton dei moest gon joengele
Zocht e plèkske vui te accousjeire.
Den hond van den baron haa u schuun kot
En surtout oêk e goo èt.
Kom heej mo aa op aa gemakske reposeire
Tot g’ aa neuf joengskes hèt
Ik zeuk wel en ander plosj en en gruute dikke vod
Oêm op te sloêpe vui ienkele doêge.

En bèkke loêter kwam den hond van den baron
Ne ki lette hoo het was gesteld mè zaaine logee.
Daaine vreug of em nog en bèkke blaaive kon:
och, dei klaaintsjes voejere ès en zwoêr corvée
Wacht astanbleef nog wa tot ze sterker zèn en ni mi zuu klaain.”
“Mo zeikes joeng, pakt aaven taaid, we moêre ni gepresseid en zaain.”

Nog wa loêter paasde dei gooi zeel
Naa ès em zeikes wel terug op zaain effes,
‘k vroêg em ôit maain kot te vertrekke
Dat em naa toch al lang genoeg beveel.”
Mo de straton blaftege : “ge kunt verrekke,
J’y suis , j’y reste. Pas mo oep, of ik steur seffes
Maain gamins achter aa gat, ‘k zeg aa mo dàt!”

Zuu zeede mo wa ne merci ge van lieg volk hèt
As ge in ’t leive ne gooie brave kluut zèt.

Screen Shot 2018-06-10 at 5.04.07 PM

DE STRAATHOND EN DE JACHTHOND

De straathond, op het einde van haar dracht
Zocht een plek om haar kroost te werpen.
Goede maatjes met de jachthond van de jager
Mocht zij van deze komen in zijn lager.
Hij zocht wel een ander onderkomen voor de nacht.

Wat later kwam de jachthond eens kijken
Hoe het was gesteld met de jongen in zijn hok.
Maar de straathond vroeg hem nog te wijken
van de welpen nog zo kwetsbaar klein.
O, neem uw tijd maar, en mijn is dijn.”

Nog wat later dacht de jachthond
Nu zijn ze zeker sterk en gezond,
Ik vraag mijn hondenhok terug.”
Maar de straathond blafte “niet zo vlug,
Mijn welpen blijven hier nu wonen,
Gaat gij maar elders beschutting vinden”

Zo is het dat valse vrienden
Voor uw gulheid u belonen.