Mijn identiteitscrisis

Ik zit met een probleem. Ik weet het: veel ouderen hebben hetzelfde probleem. Vergeetachtigheid! “Waar heb ik mijn sleutels nu weer gelaten?”, of “Waar ligt mijn bril ergens?”, of “ Hoe heet die man nu toch weer?”, of “Waarom ben ik nu weer naar hier gekomen.” We vergeten de meest eenvoudige dingen, woorden willen niet … Continue reading Mijn identiteitscrisis →

Het verloren oor

Vorige week is mij iets overkomen. Wil je horen wat er voorgevallen is? Ik had de avond ervoor nogal zwoo-aar getafeld en daardoor de hele nacht voortdurend nogal fel gedroomd. Ik schoot ’s morgens wakker en zoals gewoonlijk sta ik op, ga naar de badkamer, neem mijn kam om mijn hoo-aar te kammen en kijk … Continue reading Het verloren oor →

De Steen

Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde. Het water gaat er anders dan voorheen. De stroom van een rivier, hou je niet tegen het water vindt er altijd een weg omheen. Misschien eens gevuld, door sneeuw en regen, neemt de rivier m'n kiezel met zich mee. Om hem, dan glad, en rond … Continue reading De Steen →

De Muis

Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde. Het water gaat er anders dan voorheen. De stroom van een rivier, hou je niet tegen het water vindt er altijd een weg omheen. Ik heb een muis gevangen, in een kamer van ‘t huis. Het diertje piept nu anders dan voorheen. Het rennen van … Continue reading De Muis →

DE STRATON EN DEN HOND VAN DEN BARON

Ne straton dei moest gon joengele Zocht e plèkske vui te accousjeire. Den hond van den baron haa u schuun kot En surtout oêk e goo èt. “ Kom heej mo aa op aa gemakske reposeire Tot g’ aa neuf joengskes hèt Ik zeuk wel en ander plosj en en gruute dikke vod Oêm op … Continue reading DE STRATON EN DEN HOND VAN DEN BARON →