DE MORGEN MELDT ZICH

De morgen meldt zich aan mijn vensterraam

Maar het huis is zonder leven,

Uw plaats is leeg en zonder naam,

Slechts een herinnering nog voor even.

.

De tuin bloeit zonder het u te vragen,

Seizoenen komen en gaan geheid;

En ik tel de uren en de dagen die ik moet dragen

Met de last van uw afwezigheid.

.

Ik praat tegen de muren in lange nachten,

Ik reik uit naar hersenschimmen.

.

O mijn lief, waar zijn toch uw ogen?

De wereld was veel mooier toen.

Ik wandel nu alleen op vroeger wegen

Waar uw naam nog gonst in ‘t groen.

.

O mijn lief, de tijd heeft niets geheeld,

Heeft enkel leegte gevuld met dof gedruis;

En als ‘s avonds de stilte mij verveeld

Zoek ik steeds opnieuw naar u in ‘t huis.

.

Al uw brieven heb ik nog bewaard,

Met uw lentegeuren van weleer,

Ze zijn nog niet verjaard,

Ik herlees ze keer op keer.

.

Vrienden geven mij steun en raad:

Nog vele mooie zomers in ‘t verschiet,

Neem terug op des levens draad!

Maar zonder uw lach gaat het niet.

.

Is er in de hemel een poort, geheim en dicht,

Waarachter zielen nog kunnen minnen?

Wacht dan daar op mij bij sterrenlicht,

Dan zijn we voor eeuwig samen, eens daarbinnen.

.

O mijn lief, ik word stilaan oud, grijs en zacht,

maar uit uw beeltenis straalt steeds nog jeugdigheid.

En komt mijn laatste zomernacht

Dan vinden we elkaar voor de eeuwigheid;

.

GKC 2026, ..Ton Prénom, Ma Dernière Chanson | Chanson Française des Années 1960

Leave a comment