DE CIGALE EN DE FOERMI : DE KREIKEL EN DE MEER

De kreikel dei niks as zinge den giele zoumer lang. Van werke was em bang. Mo toon de winter was in ‘t land: Zat em zonder proviand! De kreikel paasdege : doê moot ik eet op vinne. Wittewa : ik vroêg de foermi, maain voisinne, Maai te prêteire en bèkke fret vi maainen bèk. Chère … Continue reading DE CIGALE EN DE FOERMI : DE KREIKEL EN DE MEER →

DE KREKEL EN DE MIER

De krekel : des zomers zingen maar! Echter toen de kou was daar : Geen eten in de pan! Honger lijden dan! De krekel dacht : ik vraag de Mier - die woont niet ver van hier – mij te lenen wat drank en proviand. Zuster Mier : ik zweer ik bezorg u alles weer … Continue reading DE KREKEL EN DE MIER →

Mijn identiteitscrisis

Ik zit met een probleem. Ik weet het: veel ouderen hebben hetzelfde probleem. Vergeetachtigheid! “Waar heb ik mijn sleutels nu weer gelaten?”, of “Waar ligt mijn bril ergens?”, of “ Hoe heet die man nu toch weer?”, of “Waarom ben ik nu weer naar hier gekomen.” We vergeten de meest eenvoudige dingen, woorden willen niet … Continue reading Mijn identiteitscrisis →

Het verloren oor

Vorige week is mij iets overkomen. Wil je horen wat er voorgevallen is? Ik had de avond ervoor nogal zwoo-aar getafeld en daardoor de hele nacht voortdurend nogal fel gedroomd. Ik schoot ’s morgens wakker en zoals gewoonlijk sta ik op, ga naar de badkamer, neem mijn kam om mijn hoo-aar te kammen en kijk … Continue reading Het verloren oor →

De Steen

Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde. Het water gaat er anders dan voorheen. De stroom van een rivier, hou je niet tegen het water vindt er altijd een weg omheen. Misschien eens gevuld, door sneeuw en regen, neemt de rivier m'n kiezel met zich mee. Om hem, dan glad, en rond … Continue reading De Steen →